"İlk aşk dedikleri şey..."

O kadar alışmışım ki sana... Yıllar geçsede üstünden hala baktığım sen, duyduğum sen. Başkaları bile sen. Elini tuttuğum yabancının gözlerinde sen. En güzel şarkıların içinde gizlisin sen. Doğan güneş, gökyüzünde ki yıldızlar, uçan kuşlar ve bu dünyada ki tüm güzel şeyler senin adını fısıldıyor kulaklarıma. Yağmurlu havanın çamur kokusu sen. Sokakta yürüyen herkes, senin mektubunu getirmesini dört gözle  beklediğim postacı bile sen. İstanbul sen. Ve eski sevgili; kimin olursan ol sen hala ben...
Kim misin sen? 
"AŞK"...

#Sen de hayatında birine tutuldun,aşık oldun. Şuan belki birliktesiniz belkide birbirinizden haberiniz yok. Gülerek hatırla. Çünkü aşk dedikleri şey,kalbine kazılı.

Damla

Karadenizin suları insanı içine çeker derler. Suyu muydu çocukluğumu çeken yoksa havası mı bilmiyorum. Sadece o ucu kırık iskelede otururken, balıkçı tekneleriyle dolu o koca denizdeki yalnızlığımı hatırlıyorum. 6 ya da 7 yaşındaydım. Her zaman gittiğim o küçük köy kabusa dönüşmüştü sanki. Tek bir ses var aklımda, "Ağla kızım, susma."...

Dedem için ordaydı herkes. Anlamıyordum ne olduğunu, belkide anlamak istemiyordum. Sarıya dönen o yeşil yapraklar dedemin gidişiyle gelen zor günleri anlatıyordu sanki.. O toprağa dedemi gömerken çocukluğumu da gömdüler.. Peki hepsi bu kadar mı? Umutlarım,hayallerim, anılarım kap kara toprağın içinde şimdi. Hayatın bana yaşattığı en büyük acı; şimdi 16 yaşındayken bile o günde kalmış olmak.. İşte tam orda, koca denizin ortasında küçük bir kız çocuğu buldum. Akıp giden kızgın sular sanki benim anılarımdı. Belki de gözyaşlarım... Ve sonra iki damla yaş bıraktım denize. Son defa..
İçimde hapis kalan o küçük kıza baktım ve "ağla" dedim, "susma!"...

Damla
(23.12.14)

Hayat nedir ? Yaşadığınız şeylerin sizi büyütmesi ancak sizin büyüdüğünüzü hissedemeyeşinizdir. Yaşadığımız her olay, duyduğumuz her kelime yada sevdiğimiz bir insanın gülümsemesi... Herşey bize bir şey katar. Ama bir şey yaşarsınız ki ; işte o hayatınızın dönüm noktasıdır. İçten içe bedeninizi, ruhunuzu ele geçiren, düşüncelerinizi değiştiren, duygularınızı yok eden bu acı sizi her ne kadar yaralasada, sizi "siz" yapan şeydir o. Farkındalıklarınızı değiştererek hayatı daha da içerden yaşamaya teşvik eder. Kader derler ya, yaşadığınız her kötü olayın sonunda veya isteyipte yaşayamadığınız herşeyi , hayallerinizi kadere bağlarlar. İşte! Kader dedikleri bu şey aynı şeyleri bir kez daha yaşamamanız için , her seferinde hayatınızın bir önceki döneminden daha mutlu, daha güçlü olmanız için. Yaşadığınız şeylerden ders çıkarmasını bilin. Size yapılan hiç bir iyiliği, yada kötülüğü unutmayın. Ve benim bir numaralı kuralım, geçmişte kalan hiçbirşeyi gelecekte tutmayın. Sizi üzen,canınızı yakan ve belkide bir zamanlar duygularınızı yok eden herşeyi geride bırakın. 
"Çünkü daha kurulacak çok hayal var...Ve emin ol hiç biri hayal olarak kalmayacak..."

Damla
(04.04.2011)

Her yer karanlıktı. Soğuk rüzgarın uğultusu arnavut kaldırımlarına çarpıp öksüz kulaklarımda yankılanıyordu. Birden o kuytu sokakta karşıma çıkmasaydı keşke...

Hayatımın tam ortasında, "umutsuzluk" çevreledi etrafımı anılarımı bıraktığım o sokakta. Umutsuzluk... Ne olduğunu bilmediğim ancak bedenimi ve ruhumu saran bir duygudan bahsediyorum. Hayatınızda ki tüm güzel anıları kötüye çeviren bu şeyin istediği sizi uçsuz bir karambole sürüklemek. Ve yaptığımız tek şey hapsolmak.

Neye hapsoluyoruz peki? Bazen anılara,kırgınlıklara,kalbinize ve bazense kaybettiğiniz o şeye. Onunla kalıp, geçmişe hapsoluyoruz. "Bir daha olmayacak" en sık tekrarladığımız kelime oluyor. Ve belkide hayattan uzaklaşıyoruz. Ve sen; yanlızlığınla baş başa kaldığında umutsuzluğu öğreniyorsun. Hayattan vazgeçmeyi göze alacak kadar umutsuz musun peki?
"Yoksa her şeyi unutacak kadar güçlü mü?


Damla

Daha önce hiç her hangi birşey için yanlış yaptığınızı düşündünüz mü? Bir olay sonucunda keşke dediniz mi mesela? 

"Keşke." Aslında düşününce bir sürü anlam yüklüyor insan bu beş harfli kelimeye. Keşke dedirten şey hayatınız aslında. İyi yada kötü, herkes yaptığı bazı şeylerden pişman olur. Yada yapamadığı mı demeliyim? Ben mesela, hiç bir zaman yaptığım şeylerden sonra keşke yapmasaydım demedim çünkü hiç bir zaman sonucundan emin olmadığım bir işe atılmadım. Ama yapamadığım, deneyemediğim ve isteyipte yaşayamadığım herşey için kullandım bu kelimeyi.

Ama artık hayatlarımızda keşke'ye yer yok! Çünkü farkettim ki yapmak istediğiniz hiç birşey için geç değil. Dünyayı dolaşmak,yeni bir dil öğrenmek,aşık olmak yada mesela benim bu blogu açmış olmam. Yapamadığınız herşey hayatınızda ki bir  sonraki adım olsun bundan böyle. Üstünü çizebileceğiniz hedefleriniz olsun. İyi ki dedirtebilecek hedefler,anılar... Ve pişmanlığa yer olmasın hayatınızda. Yaptığınız şeyleri üzülerek hatırlamaktansa, gülerek yad etmek çok daha güzel gelmiyor mu kulağa. Her zaman kullandığım bir sözün yeri şimdi..
Yaşamaktan korkma. Yaşadıysan bir sebebi var.
Eskiler,pişmanlıklar ve yaşananları geçmişinizde bırakın.Artık gözünüz sadece ileriyi görsün. Şimdi bir kez daha düşün yapmak istediklerini. Seni en mutlu edecek şeyleri. Ve unutma gülümsemeyi.
İyi ki'lerle dolu bir hayatın olması dileğiyle...

( 15.12.14) Damla

"Aşk; aşık olduğundan daha kıymetli. Aşkını kaybetme."

Ve sen sevgilim, iyi dinle beni...
Kimse sevmeyecek benim kadar seni.Sevemeyecek. Karşına geçtiğinde yanakları pembeleşen, dizleri titreyen kimse olmayacak bir daha hayatında. Parlayan iki göz bakmayacak gözlerine.Kimse elinden tutamayacak benim gibi. Sarıldığında kalbinin sesi dünyanın öbür ucundan duyulacak kadar atmayacak bir daha. Hasta olduğunda seninle ateşlenen biri de olmayacak. Hiç kimsenin dudaklarıda çocukluğunda ki masum sen'i bulamayacaksın. Kimse özlemeyecek benim kadar seni, şımartmayacak. Kimse izlemeyecek uykunda seni bir daha.Senin için canını verecek bir kızı arayacaksın. Gelmeyecek benden sonra. Suratında ki her çizgiyi ezbere bilen bir kız olmayacak yanında. Sana herşeyi unutturan biri olmayacak. Ve kimse; senin kadar pişman olmayacak...

(09.10.14)
Damla

Yaşamamak başkadır; Ölmek bam başka. Alıntı: http://www.kozakli.net/sozleri/olum_sozleri.html

"Yaşamamak başkadır. Ölmek bam başka.."

İçimde ki burukluk kelimelerle anlatılamaz. Ben büyüdükçe, içimde benimle birlikte büyüyen bir acıdan bahsediyorum. Yokluğunu büyüdükçe daha çok hissediyorum. Boğazım düğüm, kalbim kırık, yine seni bekliyorum. Hep bekliyorum. Gelmeyeceğini bile bile 7 sene önceki gibi elimi kavrayışını bekliyorum. Yarım kalan çocukluğumu, birlikte geçirdiğimiz günlerimizi özlüyorum. En çokta "Dede" diyebilmeyi, dede oluşunu özlüyorum. Güler yüzünü, suratında hatırladığım tedirginliğini özlüyorum. Yokluğun her yerde hissediliyor. Çocukluğumu sığdırdığım evin kapılarını açarken, ışıldayan gözlerini bekliyorum... Seni unutmaktan korkuyorum. Bu yüzden gel. Gelemesende gel... Hep bekliyorum...
(10.10.14) Damla

Yaşamamak başkadır; Ölmek bam başka. Alıntı: http://www.kozakli.net/sozleri/olum_sozleri.html

Acılarımız mı bizi "biz" yaptı, sevinçlerimiz mi ? En çok sevdiklerimiz mi kaldı aklımızda, hatırlamaya korktuklarımız mı? Çünkü benim hayatımı canımı en çok yakan çizdi. Ne demiş Arda Erel ;
" Benim en kötü hikayemi en güvendiklerim yazdı." Ne güzel demiş. Şu hayattan birşey öğrendiysem eğer,her güzel şey birgün bitiyor. Kaptırmayacak insan kendini, onsuz olmaz demeyecek. Çünkü oluyor. Zaman sizinle savaşıyor. Çekip almaya çalışsa da anıları, kalp bu; bırakmıyor. Aslında en güzelidir bırakmak. Bu  yüzden en kolayını giden seçer. Onca anıyı tek bir "BİTTİ'nin" içine sığdırabilmek o kadar kolay ki... Önemli olan kalabilmek. Aşk için savaşabilmek. Gidersen ne anlamı kalır ki Aşk'ın ? Gidersen ne anlamı kalır peri masalının ? Giderse ; sen kalırsın sadece. Anılar, acılar, kokusu ve sen. Kokuya hasret kalmak nedir bilir misin ki? Sen çekip giden adam ;
Sen AŞK'ı tanır mısın şimdi ?...

(24.11.14) Damla Çelik

Günün sözü gelsin mi?
'' Düşünmeyi bırak. Sadece yapmak istediğini yap, bu hayat senin!"

* NOT:
Bugünden itibaren blogumda her gün "günün sözü" başlığı altında o gün atacağım yazıyla ilgili bazen kendime ait, bazen beğendiğim sözleri paylaşacağım. Buda başlangıç yazım birazdan yayında olacak :) Blogumu açalı 1 gün olmasına rağmen, gördüğüm ziyaretçi sayısına inanamadım. Artık hergün sizlerleyim, ziyaret eden herkese teşekkürler.
Sevgiler ;
Damla

Herkese #merhaba!! 
Benim için yazmayı öğrendiğim günden beri, kendime uyguladığım bir ''terapi'' olarak başlayan kalem aşkımın artık dolap içlerinde yok olmamasını istediğim ,ve her yazımın içinde bu hayatta başka ''ben'ler'' olduğunu bildiğim için bende bu blogerlık hayatına atılıyorum. Yazdığım herşeyin size ulaşması düşüncesiyle başladığım bu serüvende, sizlere yaşadığınız, hatırlamak istediğiniz ve belkide unuttuğunuz herşeyi başka bir kızın kaleminden okurken bir kez daha hissettirebilmeyi diliyor ve her birinize sevgilerimi iletiyorum....
Yeni Dost'unuz;

Damla Çelik